خواص درمانی گیاه ریواس

خواص گیاه ریواس

ریواس یا ریباس یا ریواج یک گیاه علفی است که در فصل بهار و اوایل تابستان میروید. به ساقه زیر زمینی این گیاه راوند میگویند.

بهترین نوع ریواس آن است که از کشور چین می آورند و رنگ آن قرمز است و میانه آن زرد رنگ است و به آن ریوند چینی میگویند.

از تیره هفت‌بندان یا ترشک، این گیاه به صورت طبیعی رشد می‌کند و در مناطقی که گل لاله وجود دارد این گیاه نیز رشد می‌کند.

اصلی‌ترین و مهمترین محل رویش این گیاه در ایران مراتع شهرستان شهر بابک است.
همچنین ریواس در دامنه بینالود، کوهستانهای آذربایجان و کردستان و بلندی‌های البرز در شمال تهران و همچنین در شهرستان گناباد در استان خراسان جنوبی می‌روید.

قسمت‌های مورد استفاده گیاه ریواس دمبرگ آن است همچنین ریشه و میوه آن نیز مصرف دارویی دارد.

ترکیبات غذایی ریواس:

این گیاه غنی از فیبر و ویتامین c بوده در آن آب- پروتئین- قند- کربو هیدرات- کلسیم- ویتامین های A و B سدیم و پتاسیم وجود دارد.

خواص دارویی ریواس :

طبیعت آن سرد است

مقوی ملین و کرم کش است

لوز المعده را وادار به ترشح انسولین کرده و قند خون را کم میکند

برای رفع جوش بدن مفید است

برای بی اشتهایی-درد معده و بیماری های کبدی نافع است

باعث تقویت معده و روده شده و تنظیم کننده ترشحات و حرکات معده است

سستی و خماری را بر طرف میکند و مسرت بخش است

برای امراض وبایی و اسهال مفید است

خون را تصفیه میکند

چکاندن آب تازه ریواس در چشم سبب تقویت بینایی واز بین رفتن لکه های سفید چشم میگردد

ترکیب آن با آبلیمو و مالیدن آن به صورت باعث از بین رفتن جوش و لک میشود

برای تقویت موی سر نافع است

اگر با حنا مخلوط شود رنگ مو را شرابی میکند

جوشانده برگ های این گیاه باعث تمیزی ظروف آلومینیومی میشود.

۶ دیدگاه

  1. با تشکر ازتوضیحات داده شده وزحمات شما به عرض میرساند که ریواس ومشتقات ان به صورت وحشی وصد درصد طبیعی درفصل بهار درشهرستان سقز استان کردستان به وفور یافت می شود

  2. نام علمی : Rhubarb
    نام انگلیسی : Rheum Rhabarbarum L. , Rheum Palmatum L
    از خانواده : Polygonaceae
    نام های رایج: ریباس، ریوند چینی، ریوند، اشغرق، اشطیاله

    گیاهی از تیره ی ترشک ها (هفت بندها) که حدود ۲۰ گونه از آن شناخته شده و همه متعلق به نواحی معتدله، خصوصا آسیای مرکزی و غربی هستند. گیاهی است پایا و دارای ساقه ی خزنده ی زیر زمینی و گل های نر و ماده که در انتهای ساقه مجتمع شوند از ساقه ی خزنده ی آن که به نام ریشه ی ریوند موسوم است و همچنین برگ های آن استفاده ی طبی دارد. گونه ی خوراکی این گیاه به نام “ریواس” موسوم است.

    ترکیبات ریواس

    ریواس داری ویتامین A و B و مقدار زیادی ویتامین C و اسید اگزالیک، اسید گالیک، اسید سینامیک، کلسیم، ماده ی قابل تبلوری به نام رئین، مواد چرب، کمی اسانس، قند، نشاسته زیاد و ماده ای تلخ به نام بتاگلوکوگالین می باشد.

    خواص و اثرات دارویی ریواس

    – ریشه ی ریواس مسهل قوی، تقویت گوارشی، قابض، ضد باکتری و ضد عفونی کننده می باشد.
    نکته: ریواس علاوه بر مصارف خوراکی در طب سنتی در موارد درمان یبوست، یرقان، نارسایی کبد و درمان سرطان ها مورد استفاده قرار می گیرد.
    – جوشانده ی ریشه ی خشک گیاه به صورت کوبیده برای درمان کم خونی، بی اشتهایی، ضعف، خستگی اعصاب و روان، درد معده، ترش کردن غذا، یبوست مزمن، یرقان، نارسایی کبد، رفع ترشخات سفید زنان، دل درد، قولنج، ترک تریاک استفاده می شود.
    – ریواس در مخلوط با دارچین ضد چربی خون و دیابت می باشد.
    – ضماد (مرهم) جوشانده ی آن در درمان آبسه های چرکی و قانقاریا موثر است.
    – به علت داشتن اسید اگزالیک و کلسیم در مبتلایان به سنگ کلیه و مثانه (از نوع اگزالات) و سنگ کیسه ی صفرا مضر است.

    احتیاط

    – فقط از اسانس های مرغوب برای مصرف خوراکی و دارویی استفاده کنید.
    – برگ ریواس سمی است و باید از خوردن آن پرهیز کنید.

    موارد منع مصرف ریواس

    – در کودکان زیر ۱۲ سال منع مصرف دارد زیرا باعث از دست رفتن آب و الکترولیت ها می شود.
    – این گیاه به دلیل داشتن مشتقات آنتراکینونی از جمله رئین، امودین و آلوئه امودین دارای اثرات مخرب و آزار دهنده می باشد. از این رو در صورت وجود تب شدید و التهاب، شامل التهاب روده مانند آپاندیسیت، کولیت، سندرم روده ی تحریک پذیر (IBS)، بیماری کرون و کولیت اولسراتیو منع مصرف دارد.
    – به دلیل اثر مسهلی که ناشی از ترکیبات آنترانوئید مثل رئین و سنوزیدها است در انسداد روده منع مصرف دارد.
    – استفاده ی طولانی مدت آن بیش از ۸ تا ۱۰ روز به دلیل اثرات پاتولوژیک روی عضلات صاف روده و اثر ذاتی آن که از دست دادن الکترولیت است، ممنوع می باشد.
    – در دردهای شکمی با منشا نامعلوم منع مصرف دارد و این به دلیل احتمال پارگی ناشی از انقباض عضو ملتهب مثل آپاندیس می باشد.
    – این گیاه حاوی اگزالات می باشد پس در کسانی که سابقه ی سنگ های کلیوی (از نوع اگزالاته) دارند، منع مصرف دارد.
    – در هموروئید مصرف آن ممنوع است و این به علت خاصیت تحریک کنندگی یا تشدید ترومبوز هموروئیدی یا پرولاپس می باشد.

    مصرف ریواس در بارداری

    در دوران بارداری به دلیل اثر تحریک کنندگی اعمال رحمی و وجود ترکیبات آنتراکینون های موتاژن و ژنوتوکسیک منع مصرف دارد.

    مصرف ریواس در شیردهی

    به دلیل عبور ترکیبات آنتراکینون ها از شیر که ممکن است باعث اسهال در نوزاد شود و همچنین ورود به شیر ترکیبات امودین و آلوئه امودین که ژنوتوکسیک هستند، در این دوران مصرف آن ممنوع می باشد.

    تداخلات دارویی ریواس

    – این گیاه زمان عبور روده ای را کاهش می دهد و باعث کاهش جذب داروهای خوراکی می شود.
    – استفاده ی بیش از حد یا نادرست آن باعث از دست دادن پتاسیم می شود.
    – فرآیند از دست دادن پتاسیم ناشی از داروهای مدر (ادرار آور) را تشدید می کند.

  3. لطفا تبلیغات محصول چین را دراین مورد نفرمایید که در کشور خودمان به وفور پیدا می شود.

  4. خیلی کمک کرد عالی بود

  5. آموزنده بود لطفا”مطالب این طوری را نیز برای ما ارسال بفرمائید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *