پارسی طب مجله سلامت جسم و روان
اوتیسم یا درخودماندگی یک ناتوانی پیچیده رشدی است که معمولا در سه سال اول زندگی ظاهر میشود.
این عارضه نتیجه اختلالی عصبشناختی است که بر کارکرد طبیعی مغز تاثیر میگذارد و رشد آن را در نواحی مربوط به ارتباط و تعامل اجتماعی دچار اشکال میکند.
علائم و نشانههای اصلی اوتیسم شامل اختلال در ارتباط و مراودات اجتماعی و رفتارهای تکراری است.
کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است مشکلاتی در صحبتکردن با دیگران داشته باشند یا هنگامی که با آنها صحبت میکنید به چشمهای شما نگاه نکنند.
کودکان مبتلا پیش از آنکه بتوانند توجه خود را به کاری جلب کنند، ممکن است مجبور باشند برای مثال مدادهایشان را ردیف کنند یا جمله مشابهی را بارها و بارها تکرار کنند تا خودشان را آرام کنند.
به طور کلی افرادی که مبتلا به اوتیسم در سه زمینه “مراوده اجتماعی” (دشواری در ایجاد روابط اجتماعی: منزوی از دیگران و یا بی تفاوت نسبت به آنان بودن)، “ارتباط اجتماعی” (دشواری در ابجاد ارتباط لفظی و غیر لفظی: درک نکردن کامل مفهوم حرکات و اشارات، حالات صورت و لحن صحبت دیگران) و “تخیل” (دشواری در یادگیری بازی هایی که چند نفر در آنها درگیر هستند و یا باید از قدرت تخیل برای فهم آنها استفاده کرد ) دچار اشکال هستند.
رفتار تکراری و مقاومت در مقابل تغییر روال کار و زندگی نیز جزو خصوصیات فرد اوتیستی است.
از آنجایی که افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است علائم و خصوصیات گوناگونی را از خود نشان دهند، اوتیسم در واقع شامل “طیفی” از اختلالات است.
علت به وجود آورنده اوتیسم نامعلوم است. اوتیسم در تمام طول عمر با فرد باقی میماند و علاجی قطعی برای آن وجود ندارد، اما درمان میتواند به مبتلایان کمک کند.
درمانهایی که برای اوتیسم به کار میرود، شامل رفتاردرمانی و ارتباطدرمانی و داروهایی برای کنترل علائم مبتلایان اس
اوتيسم ( در خود ماندگي) چيست؟
من مادر یک پسر ١۵ ساله هستم از دوران کودکى او من در رفتارش اشکالاتى مىدیدم که او را نزد روانپزشک بردم وایشان مهد کودک وقطره هالوپریدل را تجویز کرد بعداز دو سال پیگیرى ازطریق مهد کودک ودرمان احساس کردم تشخیص پزشک معالج که بیش فعالى بود زیاد صحیح نبوده بعد اورا نزد متخصص مغز واعصاب کودکان بردم ایشان دراولین معاینه وگرفتن نوار مغز به من اطمینان دادند که تشخیص پزشک قبلى اشتباه بوده واصلا نیاز به درمان نیست بعد از گذشت چند سال و ورود پسرم به مدرسه متوجه تفاوت او باسایر بچه ها شدم نزد چند مشاور رفتم وهر بار نگرانى من عدم ارتباط پسرم با هم سالانش ومعلمین وخلاصه هر چزى در پیرامونش بود اما جواب قابل درکى از مشاورین به جز توصیه هاى معمول نگرفتم حتى وقتى راجع به درمان نوروفیدبک در موسسه گروه اتیه شنیدم پسرم به انجا بردم بعد از گرفتن تست ومعاینات مختلف گفتند که او نیاز به درمان خاصى ندارد جز اینکه مطالعه کند، با او زیاد صحبت شود واز این قبیل چیزها اما الان که فرزندم مى خواهد وارد دبیرستان بشود وتا امروز حتى یک دوست هم ندارد واصلا نمى تواند با هیچکس ارتباط برقرار کند طى صحبتى که باهم داشتیم خودش هم اضهار ناراحتى میکند بااین شرایط شما بگویید من چه کنم ؟
سلام من دقیقا مثل پسرتون بودم بچگیم الان ۲۷ سالمه. اگه برگردم عقب و بخوام مشکلاتم و درست کنم این چیزاست:
من و اگه تو بچگیم یک کلاس ورزش رزمی میذاشتن
مثل بوکس، یا جودو، دوبرابر یک ادم عادی تو ورزشم رشد میکردم. و قطعا باعث بهبود کیفت زندگیم میشد.
پس به حرفم کوش کنید و پسرتون و بذارید یه ورزش که اعتمادبنفس و زیاد میکنه و اجازه نمیده زیاد فکر کنی.
یه چیز دیگه اینکه تو خونه تون دعوا نکنید اگه همه ش دعوایید از همسرتون جدا بشید ضربه ی کمتری میخوره به بچه تون.
موردای مهم همین بودن اموزش خیلی کمک میکنه مسئله ی مهم پسرا در دوران کودکی کتک کاریه هر کی قویتر باشه دورش شلوغ تره، نسبت بهش باید روی اخلاقشم کار کنید که دگیر غرور و اینا نشه،
اکه دختره هم مسئله ش زیباییه. اگر فیس زیاد خوبی نداره کلاس ژیمناستیک بفرستیدش این ورزشا رو اگر جدی کار کنن فکر میکنم که جواب میده اما میگم باید دائم بهشون اداب معاشرت و یاد بدید.
چیز دیگه ی خیلی مهم ارتباط دوستی با جنس مخالفه باید اتفاق بیوفته تو همون سن ولو با شکست مواجه بشه .
نکته ی مهم بعدی اینکه سعی کنید لباس و ظاهر اراسته ای براش بسازید. بذارید رها باشه. اینکه احساس کنه تو همه ی لباسایی که میپوشه بهترینه خیلی خوبه. اگر هم پشت سیبیلش سبز شده سریعا بزنید و باخنده مثلا بگید باید اینا رو بزنی تا درست در بیان.
با سلام و احترام ، بنده دارای فرزندی هستم که به تشخیص پزشکان به بیماری اوتیسم مبتلاست. سن او در حال حاضر ۱۳ ساله است. بمنظور اینکه ما در یکی از استانهای محرو کشور (بوشهر شهرستان جم ) زندگی می کنیم متاسفانه امکاناتی نیست که ما او را برای فراگرفتن آموزش به اونجا بسپاریم . با توجه به اینکه بنده ۲ فرزند دیگه ای دارم که مشغول تحصیل هستند و اخلاق و رفتار فرزند بیمارمان نیر در اخلاق آنها تاثیر گذاشته . خانواده ما به خاطر این موضوع شدیدا در سختی و رنج میباشند. تکلیف چیست . ؟؟ خسته شدم هم خودم و هم خانواده ام….. از این دنیا از آدماش .از بس که در این مورد پیگیری و مکاتبه کردم خسته شدم…………
از شربت سودا پارسی طب استفاده کنید انشاالله درمانش میکنه
کودکی ۴ ساله که تا به حال فقط کلماتی مانند انا که نام اولین حرف اناهیتا که نام مادرش می باشد و کلماتی مانند ابا به معنی بابا را به زبان می اورد .موسیقی را بسیار دوست دارد مایستد و دور خودش میچرخد به شدت به موبایل و کامپیوتر علاقمند است و ماهرانه استفاده میکند.در اولین برخورد خجالت میکشد و دستانش را در مقابل چشمانش قرار مدهد و لی مدت زمانی طول نمیکشد که ارتباط برقرار میکند.بسیار مهربان و حساس است.در زمان هیجان به سرعت دست میزند .خنده های از ته دل میکند.در کل پسر با هوشی است .حالا میخواهم بدانم ایا بیماری اوتیسم است ؟ به متخصصان گفتار درمانی زیادی مراجعه شده وتی تشخیص مشخصی داده نشده که پیگیری کنیم حالا بفرمایید بهتر نیست به روانپزشک یا روانشناس مراجعه کنیم و ایا در کل درمانی وجود دارد؟ پیشاپیش از اطلاعات شما متشکرم