web icons send mail Home Page send mail ورود به سایت کاربران آنلاین تارخچه فعالیتهای شما سبد خريد راهنماي خريد
عضویت ثبت نهايي خريد پرداخت

نام تعداد مبلغ قيمت كل

فاكتور نهايي و مبلغ قابل پرداخت
  ارزش كل محصولات خريداري شده تومان
هزينه ارسال و خدمات تومان
مبلغ قابل پرداخت 0 تومان
toolbar smaler text size normall text size bigger font size print page send to friend bookmark this page
انواع چای

انواع چای

سه نوع اصلي چاي شناخته شده است:

۱- چاي سياه، بيشترين نوع تجاري چاي بوده كه به فاصله كوتاهي پس از چيده شدن، در طي مراحل خشك شدن و نگهداري دچار اكسيداسيون آنزيمي (تخمير) مي‌شود.
موادي بنام كاتشين (Catechin) و پلي فنولهاي موجود در برگ‌هاي چاي تبديل به تركيبات قهوه‌اي يا قرمزي بنام تئوفلاوين و تئوروبيجين مي‌شوند كه موجب مي‌شوند چاي دم كرده به رنگ سياه درآيد.

۲- چاي الانگ (Olang) كه به رنگ قرمز يا زرد است و با تخمير نسبي بدست مي‌آيد.

۳- چاي سبز كه دچار تخمير نمي‌شود و بلافاصله بعد از چيدن از اكسيداسيون كاتشين محافظت مي‌شود كه اكثر فوائد درماني چاي را به آن نسبت مي‌دهند.
مطالعه ای تازه در ژاپن نشان می دهد که نوشيدن چای سبز می تواند خطر مرگ در اثر ابتلا به طيفی از بيماری ها را به ميزان قابل توجهی کاهش دهد.
محققان با بررسی اطلاعات پزشکی بيش از ۴۰ هزار نفر دريافتند که چای سبز خطر مرگ در اثر بيماری قلبی را بيش از ۲۵ درصد کاهش می دهد.
اما متخصصان قلب در بريتانيا می گويند که اين فوايد ممکن است ناشی از رژيم غذايی ژاپنی ها در کل باشد چرا که غذاهايی که مردم اين کشور عادت به مصرف آنها دارند از غذاهای رايج در غرب سالم تر است.
نتايج اين تحقيق در نشريه انجمن پزشکی آمريکا چاپ شده است.
صرفنظر از آب، چای پرمصرف ترين نوشيدنی در جهان است و هرساله سه ميليارد کيلوگرم چای در جهان توليد می شود.
مطالعات انجام شده در آزمايشگاه ها و به روی حيوانات نشان داده است که به خصوص چای سبز (در مقايسه با چای تيره) دارای فوايد زيادی برای سلامتی است.
بيشترين بهره برای زنان

در اين مطالعه که در سال ۱۹۹۴ آغاز شد محققان دانشگاه توهوکو فوايد احتمالی چای سبز برای انسان را بررسی کردند.
آنها اطلاعات مربوط به ۴۰ هزار و ۵۳۰ فرد سالم ۴۰ تا ۷۹ ساله اهل شمال ژاپن، جايی که چای سبز مصرف زيادی دارد، را بررسی و تحليل کردند.
در حدود ۸۰ درصد مردم اين منطقه چای سبز می نوشند به طوری که بيش از نيمی از آنها روزانه سه فنجان يا بيشتر از آن مصرف می کنند.
اطلاعات مربوط به اين افراد برای مدت ۱۱ سال (۱۹۹۵ تا ۲۰۰۵) دنبال شد. در پايان اين دوره ۴ هزار و ۲۰۹ نفر از آنها به دلايل گوناگون درگذشته بودند.
پژوهشگران همچنين داده های جمع آوری شده در طول ۷ سال (۱۹۹۵ تا ۲۰۰۱) را بررسی کردند تا مرگ و مير در اثر علل مشخص را بررسی کنند.
در اين دوره هفت ساله، ۸۹۲ نفر از بيماری قلب و ۱۱۳۴ نفر در اثر سرطان درگذشتند.
در طول مطالعه ۱۱ ساله، نرخ مرگ در اثر کليه عوامل، برای کسانی که روزانه ۵ فنجان يا بيشتر چای سبز نوشيده بودند در مقايسه با کسانی که يک فنجان يا کمتر نوشيده بودند ۱۶ درصد کمتر بود.
مطالعه ۷ ساله برای کشف علل خاص مرگ و مير نيز نشان داد که خطر مرگ در اثر بيماری قلبی برای گروهی که ۵ فنجان يا بيشتر چای سبز می نوشند، ۲۶ درصد کمتر بود.
ولی هيچ رابطه قابل توجهی ميان مصرف چای سبز و مرگ در اثر سرطان مشاهده نشد.
در سراسر اين مطالعه فوايد چای سبز ظاهرا برای زنان بيشتر بود.
زنانی که روزانه پنج فنجان يا بيشتر چای سبز می نوشيدند - در مقايسه با کسانی که يک فنجان يا کمتر مصرف می کردند - ۳۱ درصد کمتر با خطر مرگ در اثر بيماری قلبی روبرو بودند.
اما اين مطالعه رابطه ای ميان مصرف چای سياه يا اولانگ و کاهش خطر مرگ در اثر بيماری قلبی نيافت.
‘آمار پايين بيماری’
دکتر شينيچی کورياما، که اين مطالعه تحت سرپرستی او انجام شد، گفت: “مهمترين يافته اين است که چای سبز ممکن است عمر افراد را از طريق کاهش خطر بيماری قلبی افزايش دهد.”
اما الن ميسون، پرستار قلب در بنياد قلب بريتانيا، گفت که رژيم غذايی ژاپنی ها در مجموع خيلی سالم است و اين يافته ها ممکن است در مورد کسانی که به سبک غربی غذا می خورند صادق نباشد.
وی گفت: “آمار بيماری قلبی در ژاپن هم اکنون يکی از کمترين ها در جهان است و تصور می شود رژيم غذايی ژاپنی ها نقشی عمده در پايين نگاه داشتن آن بازی می کند.”
وی با اشاره به اينکه چربی اشباع شده در غذاهای رايج در بريتانيا بيشتر از ژاپن است، ابراز ترديد کرد که نوشيدن همان مقدار چای سبز در بريتانيا تاثيری عمده بر نرخ ابتلا به بيماری قلبی داشته باشد.
قدمت استفاده از چاي به بيش از ۵۰۰۰۰۰ سال قبل ميرسد. شواهد گياهشناسي نشان مي‌دهند كه هند، چين، برمه و تايلند خاستگاه چاي مي‌باشند. به نظر ميرسد كلمه انگليسي Tea از كلمه مالاكائي “teh” يا كلمه چيني “t’e” گرفته شده باشد. اصطلاح چيني “Ch’a” منشاء نامگذاري چاي در ساير زبانها مي‌باشد. هلندي‌ها و پرتغالي‌ها كه اولين وارد كننده‌هاي اصلي چاي بودند احتمالاً اين نام‌ها را به كشورهاي اروپايي و خاورميانه معرفي نمودند. چاي داراي بهترين كيفيت از جوانه‌هاي تازه شامل دو يا سه برگ اول بعلاوه شكوفه‌هاي در حال رشد بدست مي‌آيد چاي با كيفيت پائين كه در تهيه چاي فوري و brick tea به كار مي‌رود از برگ‌هاي پائين ساقه حاصل مي‌شود.
*از چاي سبز در طب سنتي هند به عنوان نشاط‌آور ضعيف، محرك،‌مدر و قابض و در طب سنتي چين بعنوان قابض، تقويت كننده قلب، محرك سيستم عصبي مركزي و مدر استفاده شده است. ساير كاربردهاي سنتي آن در درمان نفخ،‌ تنظيم درجه حرارت بدن، تسريع هضم و بهبود روندهاي تفكر بوده است.
**نتايج مطالعات باليني

*بيماريهاي قلبي- عروقي: بين محتوي فلاونوئيد رژيم غذايي و كاهش خطر بيماري قلبي ارتباط مثبت قوي وجود دارد. موادي مانند چاي، پياز و سيب حاوي فلاونوئيد هستند. همچنين مصرف كنندگان چاي سياه فشار خون سيستولي كمتري دارند.
*اختلال عملكرد مغزي : خاصيت ضد اكسيداسيون پلي فنولهاي چاي سبز ممكن است در اختلالات مغزي يك اثر محافظتي داشته باشد.
*اختلالات چربي: چاي معمولاً موجب كاهش چربيهاي خون مي‌شود اما در همه مطالعات نتايج يكساني حاصل نشده است.
*اختلالات كليوي: پلي فنولهاي موجود در چاي سبز عملكرد كليه را در بيماران مبتلا به نارسايي مزمن كليه بهبود مي‌بخشند.
*سرطان: در ژاپن خوردن حداقل ۱۰ فنجان چاي در روز با كاهش خطر سرطان معده همراه بوده است. همچنين مطالعات مختلفي در ارتباط با تأثير مثبت چاي در پيشگيري از سرطان لوزالمعده، روده بزرگ، ريه و رحم انجام شده است.
*پوسيدگي دندان: عصاره برگ چاي سبز داراي اثرات ضد ميكروبي است و از ايجاد پلاك و پوسيدگي دندان جلوگيري مي‌كند.
* كاهش وزن: پلي فنولهاي چاي سبز فعاليت آميلاز بزاق(آنزيم تجزيه كننده قندها) را مهار مي‌كند. جالب است بدانيد كه چاي بدون داشتن عوارض خطرناك داروهاي كاهنده وزن ميتواند موجب كاهش وزن، اندازه دور كمر و تري گليسريد خون مبتلايان به چاقي شود.
موارد منع مصرف:
اعتقاد بر آنست كه قبل و بعد از دريافت فرآورده‌هاي آهن و در شيرخواران نبايد از چاي سبز يا تركيبات پلي فنول آن استفاده نمود. شواهد موجود حاكي از آنست كه مقادير بيش از ۲۵۰ ميلي ليتر در روز با سوخت و ساز آهن تداخل نموده و موجب كم خوني مي‌شود. شواهدي مبني بر منع مصرف در حاملگي وجود ندارد با اينحال بايد با پزشك مشورت نمود. مصرف چاي سبز در دوران شيردهي توصيه نمي‌شود.
تداخلات دارويي:
افزايش اثر متي سيلين و بنزيل پني سيلين، تشديد اثر آسپيرين و ساير داروهاي
ضد انعقاد مانند وارفارين (ويتامين K موجود در چاي سبز ميتواند بر ضد اثرات وارفارين عمل نمايد).
عوارض:
مصرف بيش از حد كافئين كه در چاي سبز و بعضي از عصاره هاي آن وجود دارد در بعضي از افراد باعث علائمي مانند عصبانيت، بيخوابي و بيقراري مي‌شود.
توجهات ويژه:
چاي داراي مقادير كم سديم و مقدار زيادي پتاسيم است و از آنجا كه بيماران مبتلا به بيماري كليوي مرحله پاياني بايستي مصرف پتاسيم خود را محدود نمايند، بايستي به اين مسئله توجه نمايند. علاوه بر اين انواع چاي ممكن است موجب تحريك بروز آسم در افراد حساس شوند.
دانشمندان يکی ديگر از فايده های بالقوه سودمند چای را کشف کرده اند و می گويند که ممکن است در مقابل بيماری پارکينسون از انسان محافظت کند.آنها يک ماده شيميايی ضداکسيداسيون (antioxidant) در چای سبز کشف کرده اند که از انسان در مقابل چندين نوع بيماری محافظت می کند.متخصصان مصرف چای سبز را به کاهش خطر ابتلا به سرطان سينه، لوزالمعده، روده، مری و ريه در انسان مربوط می دانند.اين گياه حاوی ماده قدرتمند و ضداکسيداسيون “پلی فنول” است. ثابت شده است اين ماده در مقابل بيماری قلبی از بدن محافظت می کند.

پژوهشهای پيشين درباره حيوانات نشان داده بود که عصاره چای سبز می تواند دارای خواص محافظتی در مقابل پارکينسون باشد، اما ساز و کار اصلی عامل محافظت روشن نشده بود.
با اين حال، دانشمندان آمريکايی در نشست سالانه “آکادمی عصب شناسی آمريکا” گفتند که در درک عملکرد اين ساز و کار که در آن “پلی فنول” با بيماری پارکينسون مقابله می کند، پيشرفت هايی حاصل کرده اند.
اين بيماری با از بين رفتن سلول های مغزی توليد کننده “دوپامين” که حرکات بدن را کنترل می کند، همراه است.
محققان در “کالج پزشکی بيلور” در شهر هوستون دريافتند که مواد ضداکسيداسيون موجود در چای به مبارزه با راديکال های آزاد کمک می کنند.
راديکال های آزاد به سلول های مغزی آسيب می رساند و می تواند در مواردی به پارکينسون منجر شود.
با اين حال اين پژوهش تنها درباره موش انجام شده است و هرچند دارای نتايج مثبت بوده است، اما دانشمندان می گويد اکنون بايد پلی فنول را روی انسان آزمايش کرد.
کارشناسان می گويند موفقيت آزمايش در موش ها می تواند به آن معنی باشد که آن دسته از بيماران مبتلا به پارکينسون که چای سبز می نوشند يا از کپسول پلی فنول استفاده می کنند، احتمالا کمتر از سايرين از پيشرفت بيماری رنج می برند.
يک سخنگوی انجمن بيماری پارکينسون در بريتانيا گفت که در صورت اثبات تاثير چای سبز در جلوگيری از پارکينسون در انسان، “بايد ميزان مصرف مورد نياز آن مشخص شود.”

کلمات کلیدی مطلب : چاقی - لاغری - رژیم -
تعداد بازدید : 10757
فرستنده : بختیاری | تاريخ : 1391/12/7 ساعت : 22:25

عالی بود

فرستنده : ali modarresi | تاريخ : 1391/2/21 ساعت : 01:06

درود فراوان

فرستنده : شرقی | تاريخ : 1390/2/3 ساعت : 14:35

خوب بود .