کانال تلگرام پارسی طب صفحه اینستاگرام پارسی طب
خانه / بیماریها / تنگي كانال نخاعي
تنگي كانال نخاعي
تنگي كانال نخاعي

تنگي كانال نخاعي

تنگي كانال نخاعي در حقيقت اصطلاحيست كه براي بيان باريك شدن بخش تحتاني مسير عبور نخاع ( كانال نخاعي ) در ستون فقرات بكار ميرود . اين تنگي ميتواند نسبي و يا كامل باشد . گر چه مواردي از تنگي كانال نخاعي از بدو تولد وجود دارند ، اما اغلب مبتلايان در سنين بالاي پنجاه سال هستند و بر اثر تغييرات دژنراتيو و پير شدن ستون فقرات به اين بيماري مبتلا شده اند.

بسياري از اين افراد بدون علامت هستند تا اينكه علت هاي ديگر باعث فشار بيشتر بر نخاع شده و تنگي را تشديد كنند.
از علت هاي ديگري كه مي توانند باعث تشديد تنگي كانال نخاعي شوند مي توان به موارد زير اشاره كرد :

كلسيفيكاسيون يا رسوب كلسيم بر روي تاندون ها و ليگامان هاي مختلف كه باعث ضخيم و سفت شدن آنها مي شود ، تشكيل اوستئو فيت ، رشد استخوان گونه ي لبه هاي مهره ها و مفاصل بين مهره اي ، فتق ديسك هاي بين مهره اي كه حتي با مقادير كم نيز باعث ايجاد علائم قابل توجهي در بيماران مبتلا به تنگي كانال نخاعي مي شوند ، لغزش مهره ها روي يكديگر ( اسپونديلوليستزيس ) تروما مثلا بر اثر ضربه هاي مكرر و متوالي يا تصادفات ، و…

علائم و نشانه هاي تنگي كانال نخاعي :
كمردرد در زمان نشستن و يا خم شدن رو به جلو ، درد ، ضعف عضلاني ، كرختي يك يا هر دو پا ، باسن و يا ساق پاها ،احساس سوزش ، سوزن سوزن شدن و حتي خارش آنهاها ( مثلا پا ) ، درد و گرفتگي هاي عضلاني ، خستگي زود رس و احساس ضعف و لنگش پاها رفتن ( لنگش عصبي ) كه وجه تفاوت آن از لنگش هاي عروقي ( ناشي از نارسائي عروق خوني ) اينست كه در موارد عروقي ايستادن و توقف كردن براي برطرف شدن علائم كافيست اما در موارد نخاعي فرد حتما بايد خود را به جلو خم كند و يا به حالت چمباطمه بنشيند تا احساس بهبودي كند .

در موارد شديد تنگي كانال نخاعي ، اختلال در دفع ادرار و مدفوع ، معمولا بصورت بي اختياري ، بندرت و در موارد شديد اختلال در راه رفتن و فلج اندام تحتاني نيز محتملند ( در ايران متاسفانه موارد زيادي از اين گروه مشاهده مي شوند ، كه يكي از علت هاي مهم و اصلي اين مسئله مراجعه ي دير هنگام و يا ترس از تشخيص و حتي ترس از عمل جراحي است )

تشخيص : تاريخچه باليني ، معاينه دقيق ،راديوگرافي ساده ، سي تي اسكن و خصوصا ام.آر.آي براي تشخيص قطعي بسيار مفيد و ارزشمندند.

درمان : اغلب مبتلايان به تنگي هاي نسبي كانال نخاعي ، خصوصا در صورتيكه زود تشخيص داده شوند ، بوسيله روش هاي غير جراحي قابل درمانند اما در موادي كه علائم پيشرفته اي وجود داشته باشند ، امكان نياز به جراحي بيشتر خواهد بود. براي دارودرماني ، مي توان از داروهاي ضدالتهابي غير استروئيدي مثل بروفن ، ناپركسن ، سلبركس ، ايندومتاسين و نيز مسكن هاي موضعي استفاده كرد . شل كننده هاي عضلاني مثل متوكاربامول نيز مجازند اما مگر در موارد خاص و بصورت محدود ، مصرف كورتون ها را پيشنهاد نمي كنيم .

تزريقات موضعي كورتون ، كه توسط برخي افراد پيشنهاد مي شود ، فقط در موارد خاصي مؤثر بوده و براي تمام بيماران پيشنهاد نمي شود . بخاطر داشته باشيد كه برطرف شدن درد ، بهرقيمت ، هدف اصلي درمان در اين بيماران نيست . در فيزيولوژي بدن ، درد يك مكانيسم هشدار دهنده ي مهم است و بمعني وجود يك مشكل زمينه اي مي باشد ، بهمبن دليل برطرف كردن ، بدون حل مشكل اصلي ميتواند در درازمدت فاجعه آميز باشد ، چرا كه موجب پيشرفت بدون سر و صداي بيماري زمينه اي خواهد شد .

استراحت كوتاه مدت در بستر ( حداكثر براي 3 روز ) و كاهش نسبي فعاليت هاي بدني ، خصوصا خودداري از كارهاي سنگين و فشارهاي بيش از حد نيز مفيد بوده و به بهبود مشكل كمك خواهد كرد. استراحت هاي طولاني مدت را مطلقا پيشنهاد نمي كنيم و حتي كمي راه رفتن در مدت سه روز استراحت مطلق را نيز مفيد مي دانيم چرا كه بي تحركي بدن و از بين بردن كامل فشار بر استخوان هاي بدن موجب اثرات نامطلوبي از قبيل تشديد برداشت كلسيم از استخوان ها ( پوكي استخوان ) افزايش احتمال ايجاد لخته در عروق خوني و خطرات ناشي از آن ،‌ و بسياري مشكلات ديگر خواهد شد .

در صورت بهبودي بيمار و كاهش درد ، ميتوان از روش هاي حركت درماني و ورزش هاي مخصوص ، جهت بهبودي بيشتر بيمار استفاده كرد. اين حركات با افزايش انعطاف پذيري و تقويت عضلات احاطه كننده ي ستون فقرات ، ميزان بهبودي را افزايش خواهند داد .

در صورتيكه روشهاي بالا نتوانند طي مدت چهار تا شش هفته مشكلات بيمار را بهبود قابل توجهي بخشند و يا اينكه علائم عصبي خاصي مثل: * ضعف حركتي ،* اختلال در دفع ادرار و مدفوع ، * كاهش قدرت عضلاني ناشي از فشار بر ريشه هاي عصبي ،* همراه با تنگي هاي شديد كانال نخاعي ( در ام.آر.آي ) در بيمار وجود داشته باشد يا * توانائي راه رفتن بيمار در حد قابل توجهي كاهش يابد و مجبور باشد براي طي مسافتي كوتاه مرتبا خود را به جلو خم كند و يا بنشيند ، بايد به صلاحديد جراح اعصاب ويا جراح ستون فقرات ، به آزاد سازي نخاع از طريق جراحي فكر كرد .

به این مطلب امتیاز دهید

1 ستاره2 ستاره3 ستاره4 ستاره5 ستاره (3 رای​، میانگین: 167 از 5)


همچنین ببینید

چگونه از بروز آنفلوانزا جلوگیری کنیم ؟

چگونه از بروز آنفلوانزا جلوگیری کنیم ؟

بازهم فصول سرد سال در راه هستند و با علائم مختلف سرماخوردگی مواجه می شویم …

11 دیدگاه

  1. سلام پدرم 53 ساله هستند دچار تنگی کانال عصبی شده که دکتر ان محترم گفته ان باید عمل شه احساس درد زیاد در کمر و پاها دارد وسوزش در مقعد که با مراجعه به دکترمتخصص گوارش تشخیص شقاق مقعد داده اند که با خوردن این دارو ها بهتر اما درمان نشد برای بهبود کامل به غیر از عمل جراحی راه دیگر نیست ؟با تشکر

  2. ممنون از توضیحات خوبتون دو هفته است که ام.آر.آی انجام دادم ولی از ترس عمل به دکتر نمی رفتم ولی با خواندن این مطالب روحیه گرفتم و فهمیدم راههای غیر از عمل جراحی هم وجود داره با توجه به اینکه 34 سال دارم فکر میکنم عمل جراحی برای من زود باشه.

  3. سلام ایا بی اختیاری درمان دارد ؟ پدرم 63 سال سن دارد دیر عمل کرده و دچار بی اختیاری ادراری و مدفوع دو روز قبل از عمل شده بود دکترش هم دکتر بسیار خوبی است اگر درمان یا هر راه حلی دارد بگویید ممنونم

  4. ممنون واقعا استفاده كرديم كامل و دقيق بود.

  5. استفاده كردم مرسي

  6. لطف کنید که از روش های درمانی در توانبخشی(فیزیوتراپی و کار درمانی) نیز مطلب بگذارید. از مطالب زیبایتان ممنون

  7. لطفا مطالب را با ذکر منبع قید کنید

  8. ازمطالب مفید شما خصوصا درمورد کانال نخاعی متشکرم.

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *