9

آویشن ( THYMUS VULGARISL)

مقدمه:

آمار استفاده از داروهای گیاهی در سالهای اخیر رشد قابل توجهی پیدا کرده است. عوارض جانبی بسیار زیاد داروهای شیمیایی و گرانی آنها موجب گرایش مجدد مردم به طب گیاهی شد. استفاده از داروهای گیاهی به لحاظ مقبولیت، در دسترس بودن و آسانی مصرف در جهان و خصوصاً کشورهای در حال توسعه رو به فزونی است.

اما همگام با افزایش مصرف و عرضه آنها عوارض جانبی سوئی خصوصاً در موارد مصرف بی‌رویه و بدون نظارت پزشکان به سراغ مصرف‌کنندگان آمده است. این باور و نگرش غلط که داروی گیاهی کاملاً بی‌خطر و بی‌عارضه بوده و بدون نظارت پزشکان در هر شرایطی قابل استفاده است زیر سوال می‌رود.

همچنین به علت عدم شناخت کامل مردم از نحوه تولید، جمع‌آوری، حمل و توزیع گیاهان در سطح عطاری‌ها و احتمال بالای ایجاد عارضه برای افراد و احتمال سوء استفاده‌های برخی افراد سودجو و فرصت‌طلب و بروز خسارت‌های جانی و مالی این مجموعه تهیه گردیده است.

قسمت مورد استفاده آویشن:

سرشاخه‌های گلدار این گیاه می‌باشد.

 

محل رویش آویشن:

دارای ۳۵۰ گونه در سطح جهان می‌باشد که در مناطق معتدله اوراسیا پراکنده شده است که ۱۴ گونه از این جنس در ایران می‌روید.

 ترکیبات شیمیایی:

پنتوزان‌ها، تانن، رزین، ساپونین، اسانس (تیمول، کارواکرول، پینن و…)

 موارد مصرف آویشن:

 

  • تقویت قوای جسمانی
  • افزایش ضربان نبض
  • تقویت دستگاه هاضمه
  • رفع زردی
  • ضعف قوا با منشاء عصبی
  • نیرومند ساختن جریان گردش
  • کمک به سوخت و ساز مواد پروتیدی
  • ضدعفونی کننده، ضد تشنج
  • رفع بیماری‌های دستگاه تنفس
  • نیرودهنده
  • قاعده‌آور
  • نفخ، سرفه
  • سیاه سرفه
  • ذات‌الریه
  • تأخیر وقوع حالت قاعدگی زنان جوان
  • رفع ترشحات مهبلی
  • دردهای قاعدگی
  • برونشیت‌های حاد
  • برونکوپنومونی
  • رفع بیماری روده
  • کلیه و مثانه
  • رفع ناراحتی‌های جلدی
  • دفع کرم کدو و اکسیور
  • رفع خارش دستگاه تناسلی زنان
  • کاهش دهنده دردهای نقرس و روماتیسم (در استعمال خارجی)
  • اثر عفونی کننده قوی
  • خستگی روحی
  • استرس

عوارض جانبی استفاده از آویشن:

  • مصرف خوراکی تیمول در دوزهای درمانی ایجاد درد شکم و غش زودرس کرده.
  • حساسیت پوستی (نادر).
  • آسم شغلی.
  • تحریک غشاء مخاطی و پوست.
  • سرگیجه و فتودرماتیت، حالت تهوع و استفراغ، درد در دستگاه گوارش، سردرد، اعتشاش ذهنی، ایست تنفسی و اغما.
  • التهاب لب و زبان در استفاده از فرآورده خمیر دندان حاوی آویشن.
  • پرخونی و التهاب مزمن در پوست سر با استفاده از صابون و شامپو.
  • آزردگی غده تیروئید (در برخی افراد).

 

موارد منع مصرف و احتیاط آویشن:

  • مبتلایان به کولیت روده.
  • بارداری و شیردهی.
  • دیابت.
  • ناراحتی‌های شدید گوارشی.
  • مصرف‌کنندگان داروهای محرک‌های CNS.
  • مصرف‌کنندگان داروهای مضعف‌های CNS.
  • در نارسایی قلبی.
  • سرفه‌های اسپاسموریک در بچه‌ها.
  • مصرف مداوم در کودکان.
  • مصرف کننده داروهای ضد سرطان مانند پروکاربازین.
  • مصرف کنندگان داروهای خواب آور.
  • هایپنوتیک و بتا آدرنرژیک بلاکرها ممکن است اثر ضدالتهابی تیمول را مهار کند.

 مواد موثر گیاهی موجود در آویشن:

آوی پک، برونکوتیدی، تیمکس، تیمیان، توسیان، گاسترولیت، توسیگل، توسیوین، Thymarta

 نکات مهم در مورد استفاده از آویشن:

 

  • از مصرف خودسرانه مکمل‌های گیاهی خودداری کنید.
  • داروهای گیاهی کاملاً بی‌خطر و بدون عارضه نبوده و بدون نظر پزشک در هر شرایطی قابل استفاده نمی‌باشد.
  • در صورت وجود هرگونه بیماری زمینه‌ای با مصرف هم زمان داروهای دیگر با مکمل‌های گیاهی با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
  • در صورت بروز هرگونه واکنش حساسیتی، باید مصرف این دارو را قطع کنید.
  • با مشاهده هرگونه عارضه جانبی به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید.

 




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

})