کانال تلگرام پارسی طب صفحه اینستاگرام پارسی طب
خانه / دسته بندی مقالات / آرایشی و زیبایی / شرح کامل تست حساسیت لوازم آرایشی بهداشتی بر روی حیوانات
شرح کامل تست حساسیت لوازم آرایشی بهداشتی بر روی حیوانات (Draize Test)

شرح کامل تست حساسیت لوازم آرایشی بهداشتی بر روی حیوانات

آزمایش لوازم آرایشی و زیبایی روی پوست حیوانات همواره با مناقشات فراوانی روبرو بوده است. گرچه روش های جایگزین بسیاری وجود دارد اما بسیاری از شرکت های بزرگ تولید لوازم آرایشی و بهداشتی، آزمایشات ایمنی مواد خود را به طرز بیرحمانه ای روی حیوانات انجام می دهند.

تست لوازم آرایشی روی حیوانات

این آزمایش ها شامل تست مسمومیت های عمومی، حساسیت چشم و پوست و جهش زایی می شود. آمارها نشان می دهد که کشورهای فرانسه و انگلیس هنوز هم از سردمداران آزمایشات حیوانی در جهان به شمار می روند.

تست لوازم آرایشی روی حیوانات

تست لوازم آرایشی روی حیوانات نوعی سوء استفاده از آن ها است که به قصد اطمینان از اثر بخشی و ضد حساسیت بودن لوازم آرایشی در انسان انجام می شوند. به خاطر آسیب هایی که به حیوانات آزمایشی وارد می شود، سال هاست فعالان حقوق حیوانات با شرکت های تولید کننده این لوازم مبارزه کرده اند، اما به خاطر نفوذ این شرکت ها در دولت های اروپایی و آمریکا به موفقیت چندانی دست نیافته اند.

اتحادیه اروپا آزمایش مواد سمی آرایشی روی حیوانات را متوقف کرد اما …

پس از ۱۳ سال پیگیری سازمانهای حامی حقوق حیوانات، اتحادیه اروپا قانونی مبنی بر ممنوعیت انجام آزمایش لوازم آرایشی روی حیوانات را تصویب کرد. بنابراین قانون، شرکت های تولید کننده لوازم آرایشی نباید محصولاتی را که مواد آن روی حیوانات آزمایش شده را به بازار عرضه کنند، با این حال هنوز هم ابرقدرتهای آرایشی بهداشتی با این شیوه محصولات خود را تست میکنند !

اعتراضات جهانی نسبت به آزمایش های لوازم آرایشی روی حیوانات همواره کمپین ها و اعتراضات گوناگونی در سراسر جهان نسبت به آزمایش های بی رحمانه لوازم آرایشی روی حیوانات وجود داشته است، به طوری که ممنوعیت چند سال اخیر برای تولید این محصولات در اتحادیه اروپا بر اثر فشارهای این گروه ها بوده است.

آزمایش مواد آرایشی روی حیوانات امری رایج است، به طوری که شرکت L’Oreal، بزرگترین شرکت تولید کننده لوازم آرایشی دنیا نسبت به ممنوعیت فروش لوازم آرایشی که روی حیوانات تست شده اند اعتراض کرد.

سالانه حدود ۳۸ هزار حیوان در کشورهای عضو اتحادیه اروپا تحت آزمایش مواد آرایشی قرار می گیرند. بسیاری از محصولات آرایشی قبل از تولید نهایی، روی چشم، بینی، دهان و دستگاه گوارشی حیوانات آزمایش می شوند تا پزشک ها واکنش های آلرژی زا و غیره را متوجه شوند. حیواناتی که در این آزمایش ها مورد استفاده قرار می گیرند، کور شده و در نهایت در اثر خفگی تلف می شوند.

اگر چه روش های جایگزین بسیاری بوجود آمده اند اما بسیاری از کارخانه های آمریکایی تولید کننده لوازم آرایشی مانند: Unilever، Clorox، Church&Dwight ،Johnson & Johnson و دیگران به مسموم کردن و آسیب زدن به حیوانات در تست های آزمایشگاهی ادامه می دهند.

حیواناتی مانند موش، خوکچه هندی و بویژه خرگوش به زور مواد شیمیایی زیادی را می بلعند یا بو می کنند و یا روی صورت و چشم آن ها تزریق می شوند.

اعتیاد میمون ها، تغییر شکل صورت گربه ها و سگ ها، نابینایی خرگوش ها، ایجاد تومورهایی به بزرگی بدن خود موش و غیره نتیجه بسیاری از این آزمایش های غیر انسانی است.

به گزارش سازمان حمایت از رفتار اخلاقی با حیوانات ، بیش از ۷ هزار ماده شیمیایی در لوازم آرایشی استفاده می شود و در حالی که اتحادیه اروپا آزمایش بیش از ۴۰۰ ماده شیمیایی روی حیوانات را ممنوع کرده، اما آمریکا تنها ۱۴ مورد را محدود کرده است.

مقادیر بسیاری از پودرهای صورت، انواع رنگ مو گاهی اوقات برای آزمایش سمی نبودن آن ها به خورد حیوانات داده می شود.

تست هایی که در آزمایشگاه های این شرکت ها انجام می شوند برای حیوانات بسیار دردناک بوده و در بسیاری از موارد منجر به مرگ آن ها می شود. حتی اگر حیوانات در این شرایط سخت تلف نشوند، بی مصرف بوده و توسط مسئولان آزمایشگاه ها تلف می شوند. گفته می شود سالانه حدود ۲۵ میلیون حیوان تنها در آمریکا در تست های آزمایشگاهی تلف می شوند.

تمام حیوانات از میمون گرفته تا موش آزمایشگاهی در انواع تست های لوازم آرایشی مورد استفاده قرار می گیرند. برای مثال سایه چشم و دیگر انواع آرایش های چشم روی چشم خرگوش ها انجام می شود تا میزان حساسیت مواد به پلک چشم های حساس آزمایش شود که در بسیاری از موارد به کوری خرگوش منجر خواهد شد.

در گذشته آزمایش های این چنینی روی حیوانات تا حدودی قابل توجیه بود زیرا فقط در برخی از موارد، مواد مسموم باعث نابینایی و یا حتی مرگ برخی مصرف کننده ها می شد. اما در این دوره و با وجود بسیاری از راه های جایگزین اعمال چنین آزمایش هایی به هیچ عنوان قابل توجیه نیست.

تخمین زده می شود تنها در سال ۲۰۱۰، ۲٫۵ میلیون حیوان در فرانسه در تست های آرایشی مورد استفاده قرار گرفتند.

لازم است مصرف کننده ها محصولاتی را که از حیوانات در آزمایش های خود استفاده می کنند، تحریم کنند.

آزمایش های مرگ آور و حیواناتی که قربانی زیبایی خانم‌ها می‌شوند!

تست Draize یا مسمومیت حاد چیست؟

این تست در سال ۱۹۴۴ توسط اداره دارو و غذای آمریکا ابداع شد. تست مسمومیت حاد عمدتا در آزمایش لوازم آرایشی انجام می گیرد. حدود ۰٫۵ میلی لیتر از ماده شیمیایی به چشم یا پوست حیوان تزریق شده و منتظر تاثیرات آن روی بدن حیوانات می شوند.

برای اعمال تغییرات روی بدن حیوانات باید ۱۴ روز صبر کرد. در این مدت، نشانه های این تست، قرمزی پوست، تورم، کوری و تخلیه بدن است. خرگوش و سگ از مهمترین حیواناتی هستند که در این آزمایش ها مورد استفاده قرار می گیرند.

اگر محصول آسیبی به حیوان نرساند که در اکثر موارد می رساند، حیوان دوباره مورد استفاده قرار گرفته یا اینکه آسیب دیده و تلف می شود.

انواع تست مسمومیت حاد

 

تست حساسیت چشم :

در این تست، تاثیرات نفوذ مواد آرایشی داخل چشم آزمایش می شود. برای انجام این کار، مقداری از مواد آرایشی را وارد چشم خرگوش می کنند که در بیشتر موارد باعث کوری حیوان می شود. این آزمایش هر ۲۴، ۴۸ و ۷۲ ساعت به مدت ۷ روز انجام می شود.

مسمومیت حاد خوراکی ماده آزمایشی از طریق لوله غذا خوری به زور وارد گلوی موش شده که باعث استفراغ، خونریزی داخلی، فلج شدن اعضای بدن و حتی مرگ این حیوان می شود.

هدف این آزمایش تعیین مقدار موادی است که باعث مرگ نیمی از حیوانات آزمایش شده در طی ۱۴ روز می شود.

مسمومیت از طریق استشمام :

موش خرمایی یا میمون را به زور وارد یک لوله بسیار تنگ می کنند تا ماده مورد آزمایش را بو کند. آثار آزمایش پس از ۱۴ روز روی حیوان پدیدار می شود که منجر به مرگ بیش از نیمی از حیوانات آزمایشی می شود.

سالانه بین ۱۴ تا ۷۰ میلیون حیوان در تمام دنیا تحت تست های آزمایشی قرار می گیرند که بسیاری از آن ها می میرند.

آزمایشگاه بوتاکس در انگلیس:

بوتاکس محصول پیشروی جراحی های زیبایی است که برای اولین بار توسط شرکت Allergan آمریکا در کالیفرنیا تولید شد. مجوزی که انگلیس برای ساخت بوتاکس دریافت کرده است شرکت ها را ملزم می کند که هر کدام از این بوتاکس ها باید ابتدا روی موش های آزمایشگاهی تست شوند.

بوتاکس یکی از معروف ترین روش های زیبایی در جهان است که سودی چند میلیون دلاری برای شرکت های سازنده به همراه دارد. شرکت تولیدکننده بوتاکس، Allergan از ارائه توضیحات درباره آزمایش روی حیوانات سکوت کرده و آن را محرمانه خوانده است.

آزمایشگاه های انگلیس حیوانات را در معرض آزمایش های سمی LD50 قرار می دهند که موجب مرگ آن ها می شود.

گروه های حقوق حیوانات درخواست تحریم بوتاکس را کرده اند، زیرا هر ذره آن روی موش های آزمایشگاهی تست می شود. این نوع محصولات شامل ممنوعیت آزمایش محصولات آرایشی روی حیوانات نمی شوند زیرا در ابتدا به عنوان دارو از آن استفاده شده است.

نتایج یک بررسی می گوید در بین حیوانات آزمایشگاهی شرکت Wickham حدود ۱۰۰ خرگوش وجود داشتند که از آن ها برای انجام آزمایش های عوارض جانبی لوازم آرایشی و برخی مواد دارویی استفاده می شود.

برای آزمایش لوازم آرایشی در این آزمایشگاه از روش LD50 استفاده می شود؛ مقدار معینی از یک سم که اگر روی یک عده از حیوانات آزمایشگاهی مورد مصرف قرار گیرد به طور متوسط ۵۰ درصد از آن ها از بین می روند. این یعنی تزریق ماده سمی به شکم حیوانات و افزایش دوز آن باعث مرگ نیمی از حیوانات می شود. نیمی دیگر از حیوانات که زنده می مانند یا با گاز خفه می شود و یا گردن ان ها شکسته می شود.

البته این روش آزمایش در سال ۱۹۹۹ ممنوع شد، اما برخی از شرکت ها همچنان از این روش استفاده می کنند.

به گزارش سازمان لوازم آرایشی اتحادیه اروپایی، سالانه بیش از ۵ میلیارد محصول آرایشی در بازار اروپا فروخته می شود.

این حیوانات آزمایشگاهی چگونه تهیه می شوند؟

تهیه حیوانات آزمایشی یک تجارت بزرگ و سودآور می باشد. حداقل ۲۰ شرکت رسما در امریکا مشغول این کارند. بزگترین آنها (Carolina biological supply copany (cbsc است که ۴۰۰ کارمند دارد و از سال ۱۹۲۷ شروع به کار کرده است. انها با روشهای ظالمانه ای حیوانات را دستگیر و حمل و نقل می کنند.

آمریکا به حقوق حیوانات آزمایشگاهی احترام نمی گذارد:

در حالی که اتحادیه اروپا انجام آزمایش های آرایشی روی حیوانات را ممنوع اعلام کرده است، دولت آمریکا هیچ اقدامی در این باره انجام نمی دهد.

هر ساله پزشکان در ایالات متحد  امریکا بیش از ۳ میلیون دوز بوتاکس به بیمارهای خود تزریق می کنند. البته قبل از تزریق به پوست انسان، این ماده سمی خطرناک روی حیوانات آزمایش می شود.

دولت چین یکی از دولت هایی است که آزمایش های حیوانی را برای محصولات زیبایی فروخته شده در این کشور الزامی می داند، از اینرو شرکت های آمریکایی نظیر L’oreal و Avon فرصت را مناسب دیده و بدون هیچ شکایتی در چین فعالیت می کنند.

L’oreal اورئال بزرگ ترین شرکت زیبایی دنیا و آرایشی یکی از برندهای معروف لوازم آرایشی در آمریکا است که آزمایش های خود را روی حیوانات انجام می دهد. با وجود دسترسی به راه های جایگزین، شرکت اورئال، همچنان حیوانات را انتخاب اول قرار داده است .

شرکت لوازم آرایشی و زیبایی اورئال، آزمایش های خود را روی حیواناتی مانند موش، خرگوش، سگ و گربه استفاده می کند، اما به نظر می رسد این شرکت علاقه خاصی به خرگوش ها دارد، زیرا آن ها تنها حیواناتی هستند که بدون کمک آب نمی توانند مواد شیمیایی را از چشم خود بیرون کنند.

اورئال برزگ ترین مانع ممنوعیت آزمایشات حیوانی در آمریکاست. قرار بود تا سال ۲۰۱۳ اورئال آزمایشات حیوانی خود را کنار بگذارد، اما غول لوازم آرایشی دنیا آزمایش های حیوانات خود را به کارخانه های زیرمجموعه خود واگذار کرده است.

اورئال به همراه دو شرکت دیگر آمریکایی یعنی Mary Kay و Avon محصولات حیوانی خود را در بازار پرفروش چین که این آزمایشات ممنوع نیست صادر می کند.

هم اکنون کمپینی مبنی بر توقف آزمایشات غیر انسانی شرکت اورئال روی حیوانات تشکیل شده است.

شرکت Avon او’ن حدود ۹۰۰۰ محصول آرایشی در سال ۲۰۱۱ در ۱۰۰ کشور جهان به فروش رساند که حدود ۰٫۳ درصد آن ها روی حیوانات تست شده بودند. تعداد حیوانات تست شده می تواند به هزاران مورد برسد.

در سال ۱۹۸۹ این شرکت اعلام کرد تا انجام آزمایش روی حیوانات را در محصولات خود متوقف کند.

اما در سال ۲۰۱۲ مری کی مجددا به این عمل روی آورده است، زیرا دولت چین الزام کرده است که محصولات آرایشی باید روی حیوانات تست شده باشند.

سالانه حدود ۲۰ هزار خرگوش و ۲۴۰ هزار موش در آزمایشگاه ها جان خود را از دست می دهند.

چند دلیل بر غیر علمی بودن مطالعات آزمایشگاهی:

شواهد زیادی ثابت می کنند که بسیاری از آزمایشهای حیوانی غیر موثر و غیر واقعی هستند. با مطالعات روی خود انسان است که اطلاعات واقعی کسب می شود. مثلا ارتباط بین سیگار کشیدن و سرطان ریه در تمام تلاشهای آزمایشگاهی به نتیجهای نرسید، اما در انسان مشاهده شد. ارتباط بین مصرف الکل و سیروز کبدی که در انسان قطعی است در تلاشهای مکرر برای ایجاد سیروز در در تمام پریماتها بجز بابون ها با شکست روبرو شد. البته اطلاعات راجع به بابونها هم متناقض است.

بسیاری از پیشرفتهای علم پزشکی به دلیل اطلاعات نادرست منتج از مطالعات حیوانی با تاخیر مواجه شده است. در انسان از ورید خود بیمار برای جاگزینی شریانهای مسدود شده میتوان استفاده کرد، در صورتی که در سگها با شکست مواجه میشده است. پیوند کلیه نیز در سگها پس زده میشده و به همین خاطر تا مدتها در انسان بکار نمیرفته است. مردم نمیدانند و نمی پرسند که ایا برای پیشرفت علم این تحقیقات ضروری و یا حتی مفید هستند؟

در سال ۱۹۷۱ فعالیت جهانی مبارزه با سرطان اغاز شد. سال ۱۹۷۶ را سال نابودی و ریشه کنی سرطان تخمین زدند. علت آن تفاوتهای زیاد بین انسان و حیوان از نظر ژنتیک، سلولی، مولکولی و ژنتیک می باشد. مدل حیوانی مدلی مناسب برای جستجوی درمان سرطان انسان نیست. در تحقیقاتی که برای درمان بیماری ایدز روی حیوانات انجام شده-بیش از ۵۰ واکسن برای پیشگیری و ۳۰ واکسن درمانی در پریماتها موثر بوده اما در انسان با شکست مواجه شده است.

روشهای جایگزین روشهایی هستند که جانشین روشهای دیگر میشوند در حالی که همان اطلاعات را فراهم میکنند. در آموزش از مدلهای مختلفی میتوان استفاده کرد. در ازمایش حیوانی از حیوان به عنوان مدل آموزشی استفاده می شود. جایگزین ها نیز نوعی مدل آموزشی هستند که باید دارای خصوصیات لازم و کافی برای بررسی بیماری ها و ضایعات باشند و بتوانند حالات خاصی را تقلید کنند و قابل انتقال از یک آزمایشگاه به آزمایشگاه دیگر باشند و در اکثر آزمایشگاهها قابل استفاده باشند و با روشهای موجود قابل بررسی کردن باشند.

آیا این آزمایشات بیرحمانه، روشهای جایگزین هم دارند؟

بله، بعضی از روشهای جایگزینی که در حال حاضر وجود دارند عبارتند از:

۱- فیلمهای ویدئویی

۲- شبیه ساز های کامپیوتری

۳- مانکن یا ادمک: نوعی ازآانها به این شکل است که اعضای حیوان را با سیلیکون پر میکنند و تا زمان نا محدودی قابل استفاده می شود و به جای تشریح و کشتن حیوان زنده استفاده می شود.

۴- جسد حیوانات مرده

۵- اتوپسی و بیوپسی

۶- کار در کلینیک روی بیمار

۷- اپیدمیولوژی

۸- کشتهای سلولی و بافتی در ازمایشگاه

۹- روش Microdosing

۱۰- ازمایش و تجربه روی خود دانشجو

۱۱- لابراتوار های In vitro

۱۲- آزمایش روی گیاهان

۱۳- مطالعات و مشاهدات حیوان در محیط طبیعی زندگی او

۱۴- Microfluidic circuit یک چیپ میباشد که کانالهای ظریفی از سلولهای ارگانهای مختلف انسان را توسط جریان خون به هم مرتبط میکند و مشابه ترین روش به بدن انسان است و داروهای جدید را میتوان روی آن امتحان کرد. اثر دارو را روی تمام سیستم بدن انسان نشان می دهد و سنسورهای آن اطلاعات را برای آنالیز به کامپیوتر منتقل میکنند.

مدلهای کامپیوتری آنقدر پیشرفته شده اند که دانشمندان میتوانند آزمایشی را که ماهها یا سالها زمان میبرد تا روی حیوان انجام شود، در عرض چند دقیقه یا چند ساعت انجام دهند. MICRODOSING روشی است که انقلاب بزرگی در داروسازی ایجاد کرده است. اساس آن بر این عقیده است که بهترین مدل برای انسان خود انسان است. در این روش مقادیر زیر ۱ درصد دوز نرمال داروی جدید را مصرف کرده و اثراتش را در بدن انسان بررسی می کنند. ثابت شده که این روش بسیار دقیق است و جانشین تستهای گمراه کننده و غیر قابل اطمینان روی حیوان خواهد شد.

اپیدمیولوژی، مطالعه جمعیتهای انسانی می باشد. علم پزشکی در پی یافتن علت بیماریها و پیشگیری از آنهاست. علت ایجاد بیماری و مکانیسم آن در مدلهای حیوانی با شرایط انسانی فرق دارد. مطالعه جمعیتهای انسانی بسیار پرثمرتر است. برای مثال تشخیص علل اصلی بیماریهای قلبی عروقی مانند سیگار کشیدن، کلسترول و فشار خون بالا از مطالعات اپیدمیولوژِی حاصل شده است. در اپیدمیولوژی مولکولی، محققان خصوصیات مولکولی و سلولی را در کسانی که از سرطان یا نقص مادر زادی رنج میبرند بررسی کرده و مکانیسم و علت صدمه DNA را مشخص میکنند.

با مشاهده مستقیم بیماران، محققان قلب دریافتند که رژیم گیاهی کم چربی و ورزش منظم و قطع مصرف سیگار و کنترل استرس میتواند بیماری قلب را از بین برد.

وسایل مدرنی مانند CAT ،MRI ،PET ،SPECT SCANS؛ مشاهدات کلینیکی را دچار انقلاب کرده اند. بیوپسی اندوسکوپیک نشان داده است که سرطان روده از توده های خوش خیم ادنوما سرچشمه می گیرد. در صورتی که در مدلهای حیوانی این ارتباط دیده نمی شود. بیوپسی های کوچک پوستی که به همراه عروق باشند میتوانند وسیله ای جهت امتحان دارو ها ی جدید باشند.

کشتهای سلولی و بافتی، قابل اطمینان و کم هزینه هستند و صدمات DNA را خیلی راحت تر مشخص میکنند. نتایج امتحان داروهای جدید روی بافتهای انسانی بسیار قابل اطمینان تر هستند. واکسنهایی که از کشتهای بافتهای انسانی به دست می آیند نه تنها موثر تر و ارزانتر از واکسنهایی هستند که از بافت میمون بدست میایند بلکه خطرات عفونت با ویروسهای حیوانی را هم ندارند.

سازمانهایی مانند PCRM و  interniche برای کسانی که ابداعاتی در این زمینه انجام دهند، جوایزی اختصاص داده است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *